Nefes alırken duyulan hırıltı ya da üfleme sesi, havanın dar bir yerden geçtiğini gösterir. Daralma ses tellerinin yakın durmasından, dil kökünün geriye çekilmesinden ya da gırtlağın yükselmesinden kaynaklanabilir. Her durumda hava daha yavaş girer ve aynı sürede daha az hava alınır.
Sorunun ikinci yüzü kayıtta görünür. Mikrofon nefes sesini olduğu gibi alır; sahnede duyulmayan bir hırıltı kayıtta belirgin biçimde duyulur ve düzenlemede ayrıca temizlenmesi gerekir. Bu yüzden stüdyo çalışmasına hazırlanan kursiyerlerde sessiz nefes ayrı bir başlık olarak çalışılır.
Sessiz nefesin kurulma yolu doğrudandır: kursiyer ağzını hafifçe aralar, dilini yatay bırakır ve havayı hızlandırmadan alır. Aceleyle alınan her nefes ses üretir; bu yüzden çalışma önce yavaş tempoda yapılır, ardından eserin gerçek temposuna taşınır.
Nefes yerlerinin planlanması burada da işe yarar. Cümlelerin arasında yeterli boşluk bırakılmadığında kursiyer nefesi aceleyle almak zorunda kalır ve hırıltı kaçınılmaz olur. Nefes planı notaya yazıldığında çoğu nefes sesi kendiliğinden kaybolur.
Şan derslerimizde sessiz nefes, kayıt ve mikrofon çalışmasının ön koşulu olarak ele alınır. Nefes yerleri nota üzerine işaretlenir, tempo kademeli artırılır ve kursiyer kendi kaydını dinleyerek ilerlemeyi kendi kulağıyla izler.