M ve n söylenirken ağız kapalıdır ve hava burundan geçer. Bu düzen, ses yolunu ağız tarafından kısmen kapatan alıştırmalar ailesine girer; söyleyişi kolaylaştırır ve titreşimi yüz bölgesinde belirgin biçimde duyulur kılar.
Titreşimin duyulması eğitimin ilk aşamasında beklenenden önemlidir. Kursiyer kendi sesini kafasının içinden duyar ve bu duyum dışarıdan işitilenle aynı değildir. Nazal ünsüzlerle yapılan alıştırmalarda dudaklarda, burun kemiğinde ve elmacık bölgesinde hissedilen titreşim, kursiyere kendi sesini izleyebileceği somut bir işaret verir.
Alıştırmanın yapısı sadedir: kapalı ağızla tek perdede uzun bir m, ardından inen bir beşli, sonra m ile başlayıp açık ünlüye bağlanan heceler. Son aşama kritik olandır; kapalı hecede bulunan rahat duyumun açık ünlüye taşınıp taşınamadığı burada görülür.
Nazal ünsüzler yanlış kullanıldığında sesi burun boşluğuna sıkıştırma alışkanlığı doğurabilir. Bunun ölçütü basit: m'den açık ünlüye geçildiğinde tını burunda kalmamalı, ağız boşluğuna yayılmalıdır. Derste bu geçiş tek tek denetlenir.
Şan derslerimizde nazal ünsüzlerle ısınma, kendi sesini izlemekte zorlanan kursiyerlerde ilk tercih edilen yoldur. Titreşim duyumu yerleştikten sonra alıştırma kademeli olarak açık ünlülere ve ardından eser bölümlerine taşınır.