Nefes çalışmasında karın bölgesi çok konuşulur, kaburgalar az. Oysa alt kaburgaların yana doğru açılması, akciğerin alt bölümünün dolmasını sağlayan asıl hareketlerden biridir. Bu açıklık cümle boyunca korunabildiğinde havanın boşalma hızı yavaşlar ve uzun cümleler taşınabilir hâle gelir.
Ölçüm kolaydır. Kursiyer ellerini alt kaburgaların yanına koyar ve nefes alır; elleri yana doğru itilen bir hareket duyuyorsa açılma gerçekleşiyordur. Söyleyiş sırasında bu genişliğin ne kadar süre korunduğu ise tekniğin gerçek göstergesidir. Çoğu kursiyerde kaburgalar ilk hecede hemen çöker.
Nefesi tutmakla kaburgaları açık tutmak aynı şey değildir. Nefesin tutulması boğazda bir kilitlenme yaratır ve sesi sıkıştırır. Amaçlanan, hava çıkarken göğüs kafesinin kendini hemen bırakmaması, yani boşalmanın yavaşlatılmasıdır. Lamperti ekolünün nefesi merkeze alan yaklaşımı bu ayrımın üzerine kuruludur.
Çalışma iki adımlıdır: önce sessiz olarak açıklığın korunması, ardından ses üzerinde aynı düzenin sürdürülmesi. İkinci adımda kursiyer kısa bir cümleyi söyler ve eller kaburgada kalır; kaburganın çöktüğü hece, çalışılacak yer olarak işaretlenir.
Şan derslerimizde kaburga açıklığı, nefes desteğinin ilk başlığıdır. Açıklık korunabilir hâle geldiğinde uzun cümleler, yumuşak söyleyiş ve cümle sonlarının temiz bırakılması kendiliğinden kolaylaşır.