Bir sözcük içinde ya da iki sözcük arasında iki ünlü yan yana geldiğinde iki seçenek doğar. Ünlüler arasına küçük bir kesinti konabilir, ya da biri diğerine kaydırılarak bağlanabilir. Bu seçim tınıyı, anlaşılırlığı ve legato duyumunu birlikte etkiler.
Kesme seçeneği sözü netleştirir ancak ezgiyi böler. Özellikle yavaş ve bağlı cümlelerde fazla kesinti söyleyişi parçalı gösterir. Kaydırma ise legatoyu korur, fakat abartıldığında iki ünlü birbirine karışır ve söz bulanıklaşır.
İtalyanca'da ünlüler arası geçişler çoğunlukla kaydırılarak söylenir; bu, dilin kendi doğal akışıyla uyumludur ve İtalyan dağarının legato anlayışının bir parçasıdır. Türkçede ise sözcük sınırlarındaki ünlü buluşmaları daha sık kesilir, çünkü anlam kaymaları doğabilir.
Çalışma karşılaştırmalı yürütülür. Aynı iki ünlü önce kesilerek, sonra kaydırılarak söylenir ve iki deneme kaydedilir. Kursiyer hangisinin o cümleye uygun olduğuna kayıt üzerinden karar verir; genel bir kural yerine cümleye özel bir karar verilmiş olur.
Geçişin tekniği ses telleri düzeyinde de fark eder. Kesme sırasında ses tellerinin tamamen ayrılması sert bir başlangıç üretir ve tekrarlandığında yorar; bu yüzden kesinti hava akışı kesilmeden, yalnız hafif bir sınır duyumu bırakılarak yapılır.
Uzun cümlelerde bu ayrıntı toplamda büyük fark üretir. Her ünlü buluşmasında yapılan gereksiz bir kesinti cümlenin akışını yavaşlatır ve nefes planını bozar. Bu yüzden geçiş kararları nefes yerleriyle birlikte verilir.
Şan derslerimizde ünlü geçişleri, dil çalışmasının bir parçası olarak eser üzerinde ele alınır. Her geçiş için verilen karar nota üzerine işaretlenir ve hafta boyunca aynı biçimde çalışılır.