Arpej, bir akorun seslerinin sırayla söylenmesidir. Şan çalışmasında bu kadar merkezde olmasının nedeni, geniş aralıkları basamaklara bölmesidir. Dörtlü ve beşli atlamalar dizi içinde yumuşatılır; kursiyer aynı mesafeyi tek sıçrayışla değil, hazırlanmış bir yolla kat eder.
Arpejin ikinci işlevi register geçişini görünür kılmaktır. Yukarı doğru giden bir arpejde geçiş bölgesi her tekrarda başka bir notaya denk gelir; bu yüzden kursiyer geçişi tek bir perdeye bağlamak yerine bölge olarak tanır. Bu tanıma, geçişin pürüzsüzleşmesinin ön koşuludur.
Panofka'nın derlemesi arpejleri ayrı bir başlık olarak ele alır; Vaccai'nin 1832'de yayımlanan pratik metodu ise aynı becerileri şarkıya benzeyen kısa parçalar içinde çalıştırır. Vaccai'nin on beş dersinin bir buçuk oktavla sınırlı tutulması, orta bölgenin gelişimini öne almak içindir.
Arpej çalışmasında sık yapılan hata her basamağı eşit güçte söylemektir. Bu, dizinin mekanik duyulmasına yol açar. Doğru düzen, dizinin bir yöne doğru gitmesi ve tepe noktasının hazırlanmasıdır; böylece alıştırma teknik olduğu kadar müzikal bir çalışmaya dönüşür.
Şan derslerimizde arpej alıştırmaları her kurda yer alır; içerik değişir. Başlangıçta üç sesli arpejler ve orta bölge, ilerleyen kurlarda geniş aralıklı arpejler ve register geçiş bölgesi çalışılır.