Mathilde Marchesi bir mezzosoprano, şan öğretmeni ve bel canto tekniğinin temsilcisiydi. Öğretisinde iki yön öne çıkar: doğal bir söyleyiş anlayışını savunması ve özellikle register konusuyla ilgilenmesi. Bugün adı, yetiştirdiği çok sayıda tanınmış öğrenciyle ve bel canto geleneğini yirminci yüzyıla taşımasıyla anılır.
Register bilinci o dönem için tartışmalı bir konuydu. Sesin bölgeler hâlinde davrandığı biliniyordu ancak bu bölgelerin nasıl birleştirileceği konusunda ekoller ayrışıyordu. Marchesi'nin yaklaşımı bölgeleri yok saymak yerine tanımak ve geçişleri bilinçli olarak çalışmak üzerine kuruludur.
Bu yaklaşımın bugünkü karşılığı geçiş bölgelerinin ayrı ayrı ele alınmasıdır. Alt bölgeden orta bölgeye geçişte sorun gereksiz kalınlık, orta bölgeden üst bölgeye geçişte ise ses yolunun hazırlanmamasıdır. İki bölge aynı alıştırmayla çalışılmaz.
Doğal söyleyiş vurgusu ise zorlamaya karşı bir duruştur. Ses alanını zorla genişletmek, hacmi yapay biçimde büyütmek ya da kursiyerin sesini olmadığı bir tipe zorlamak bu anlayışa aykırıdır. Ölçüt kursiyerin kendi sesinin doğal sınırları içinde gelişmesidir.
Marchesi'nin yetiştirdiği öğrencilerin sayısı ve başarısı, öğretisinin uygulanabilirliğinin göstergesi sayılır. Bir ekolün değeri kuramsal tutarlılığından çok, farklı ses tiplerinde tekrarlanabilir sonuç vermesiyle ölçülür.
Şan derslerimizde register bilinci, ses tipi belirlendikten hemen sonra ele alınan başlıklardandır. Geçiş bölgelerinin yeri ölçülür, her bölge için ayrı alıştırma seti kurulur ve bölgelerin dönem içinde kayması izlenir.