Nat King Cole, hem piyanist hem şarkıcı olarak tanınan ve söyleyişinin doğallığıyla anılan icracılardandır. Bu doğallık teknik bir tercihe dayanır: söyleyişin konuşma tınısına yakın kurulması ve sözün öne alınması.
Konuşmaya yakın söyleyişte gırtlak konuşma konumuna yakın kalır. Bu, sözün anlaşılırlığını artırır ve dinleyiciyle yakınlık kurar; buna karşılık mikrofonsuz bir salonda taşıma gücü sınırlıdır. Bu yüzden tercih, mikrofonlu ortamlara bağlıdır.
Doğal duyulan bir söyleyişin kolay olduğu sanılır; oysa tersi geçerlidir. Konuşmaya yakın tınıda entonasyon daha açıkta kalır, nefes desteği azaltıldığında ses hemen havalanır ve uzun cümleler taşınmaz. Doğallık, denetimin gizlenmesidir.
Çalgı çalarken söylemek ayrı bir başlıktır. Piyano ya da gitar çalarken gövdenin duruşu çalgının gereğine göre belirlenir ve nefes düzeni buna uyarlanır; ayakta kurulan destek düzeni doğrudan taşınmaz. Bu uyarlama ayrı ayrı çalışılır.
İkinci güçlük dikkat paylaşımıdır. Çalgı ve ses aynı anda yürütüldüğünde ikisinden biri geri çekilir; genellikle nefes planı ve cümleleme zarar görür. Bu yüzden çalgı çalarak söyleyen kursiyerlerde iki iş önce ayrı ayrı, sonra birlikte çalışılır.
Şan derslerimizde çalgı çalarak söyleyen kursiyerler için ayrı bir düzen kurulur. Oturur konumdaki destek, mikrofon yüksekliği ve dikkat paylaşımı adım adım çalıştırılır.