Ingo R. Titze, Iowa Üniversitesi'nde İletişim Bilimleri ve Bozuklukları Bölümü ile Müzik Okulu'nda görev yapan bir araştırmacıdır ve Utah'taki National Center for Voice and Speech'in yöneticiliğini yürütmüştür. Araştırma alanları insan dokularının biyomekaniği, akustik fonetik, konuşma bilimi, ses bozuklukları, profesyonel ses üretimi ve sesin bilgisayarla benzetimini kapsar; bilimsel ve eğitsel dergilerde üç yüzü aşkın makale yayımlamıştır.
Titze'nin şan pratiğine en görünür katkısı, ses yolunun kısmen kapatıldığı alıştırmaların neden işe yaradığını açıklamasıdır. Bu alıştırmalar ailesi dudak trili, dil trili, pipet ya da tüpe üfleme, iki dudak arası sürtünmeli sesler, nazal ünsüzler ve o, u gibi göreli olarak kapalı ünlüleri içerir.
Açıklamanın mekanizması şöyledir: ağızda oluşan sabit basınç ses tellerini elverişli bir konumda tutar ve ses yolunun üst bölümündeki artan akustik tepki, ses tellerinin titreşmeye başlaması için gereken en az basıncı düşürür. Böylece teller kendiliğinden titreşmeye daha kolay geçer.
İkinci kazanç ses tellerinin yükünde görülür. Ağız tarafından yapılan kısmi kapatma gırtlak üstü basıncı ve ses yolunun akustik tepkisini artırır; bu, kaynak ile süzgeç arasındaki etkileşimi güçlendirir, titreşim eşiği basıncını düşürür ve ses telleri arasındaki çarpışma yükünü azaltır. Sonuç, uzun süreli ses kullanımında daha az çaba ve daha yüksek verimdir.
Bu bulguların pratik karşılığı yorgun ses ve uzun provalardır. Kısıklığın kıyısındaki bir günde açık ünlü alıştırmaları yerine bu düzende çalışmak daha güvenlidir; benzer biçimde yoğun bir sahnenin ardından yapılan kısa bir toparlama bölümü de aynı alıştırmalar üzerine kurulur.
Şan derslerimizde bu alıştırmalar ısınmanın ilk bölümünde ve soğuma bölümünde düzenli olarak kullanılır. Kursiyere yalnız alıştırmanın nasıl yapılacağı değil neden işe yaradığı da anlatılır; böylece evde doğru zamanda doğru alıştırmayı seçebilir.