Giovanni Battista Lamperti'nin derslerinde söylediği ilkeler, öğrencisi William Earl Brown tarafından derlenerek kitaplaştırıldı. Yirmi dört bölümden oluşan bu derleme, şan tekniğinin ve icranın ayrı ayrı yönlerini ele alır ve bugün hâlâ okunan kaynaklar arasındadır.
Kitabın odağı üç başlıkta toplanır: nefes yönetimi, rezonans ve yorum. Birinci bölüm Lamperti'nin nefes yaklaşımını ele alır; Lamperti nefes yönetimini iyi söyleyişin temeli sayıyordu. Bu sıralama, babası Francesco Lamperti'den devralınan çizginin sürdüğünü gösterir.
Derlemedeki ilkelerden biri üç unsurun ayrılmazlığını vurgular: odaklanmış titreşim, belirgin telaffuz ve sıkıştırılmış nefes birbirinden ayrılmaz biçimde bağlı kalmadıkça söyleyiş beceriksiz olur. Bu cümle, tekniğin parçalara ayrılarak öğrenilmesine karşı bir uyarı olarak okunur.
Aynı yaklaşım bedensel çalışmaya da yansır. Lamperti'nin öğretisinde teknik alıştırmalar bedeni ve zihni sanata duyarlı hâle getirmenin bir yolu olarak görülür; hedef, telaffuz, nefes yönetimi ve titreşimin tek bir bütün hâlinde çalışmasıdır.
Bu ilkenin ders içindeki karşılığı doğrudandır. Bir kursiyer nefesi doğru kullanıp telaffuzu ihmal ediyorsa söyleyiş anlaşılmaz kalır; telaffuza yoğunlaşıp desteği bırakıyorsa cümleler taşınmaz. Bu yüzden üç başlık aynı alıştırmanın içinde birlikte denetlenir.
Şan derslerimizde alıştırmalar bu bütünlük gözetilerek seçilir. Tek bir başlığa odaklanan alıştırmalar kullanılır ancak her dersin sonunda üç unsurun birlikte çalıştığı bir eser bölümüne dönülür.