Şan kursiyerinin piyano çalması gerekmez, ancak temel düzeyde piyano kullanabilmesi iki ders arasındaki çalışmayı değiştirir. Perde referansı vermek, alıştırmaları farklı tonlardan başlatmak ve eserin eşliğini duymak bu düzeyde mümkündür.
En yaygın kullanım referans perdesidir. Bir alıştırmanın hangi notadan başladığını ve ne kadar yukarı çıktığını piyano ile sabitlemek, kursiyerin her gün aynı yerden çalışmasını sağlar. Kulakla başlatılan alıştırmalar zamanla kayar.
İkinci kullanım aralık kontrolüdür. Söylenen bir aralığın doğru olup olmadığı piyanoyla karşılaştırılarak denetlenebilir. Bu, entonasyon çalışmasının kendi başına yapılabilmesini sağlar.
Üçüncü kullanım eşliği duymaktır. Bir eserin armonik zeminini duyan kursiyer, kendi hattının nereye oturduğunu anlar; ezgiyi bağlamından kopuk çalışan bir kursiyer ise eşlikle buluştuğunda şaşırır.
Piyano yerine akort aleti ya da yazılım da kullanılabilir. Ancak piyanonun avantajı akorları duyurmasıdır; tek bir perde veren araçlar armonik bağlamı göstermez. Bu yüzden en azından basit akorların çalınabilmesi istenir.
Şan derslerimizde temel piyano kullanımı, kursiyerin ihtiyacı ölçüsünde gösterilir. Amaç piyano çalmayı öğretmek değil; alıştırmaları başlatmak, aralıkları denetlemek ve eşliği duymak için yeterli beceriyi kazandırmaktır.