Şan çalışmasında metronom kullanımı tartışmalıdır; icranın esnekliğini kısıtladığı düşünülür. Oysa metronomun yeri icrada değil teknik çalışmadadır ve orada vazgeçilmez bir ölçüm aracıdır.
En açık kullanım çeviklik çalışmalarıdır. Hızlı bir geçitte notaların birbirine karışıp karışmadığı ancak sabit bir tempoda ölçülebilir. Kursiyerin temiz kaldığı en yüksek tempo kaydedilir ve bir sonraki derste aynı temizlikte biraz daha yükseği hedeflenir.
İkinci kullanım nefes ölçümüdür. Bir cümlenin kaç vuruş boyunca taşınabildiği metronomla sayıldığında ilerleme somut hâle gelir. Bu ölçüm, desteğin geliştiğini kursiyerin kendi gözüyle görmesini sağlar.
Üçüncü kullanım yavaş çalışmadır. Zor bir bölümün yavaşlatılması işe yarar, ancak yavaşlığın da sabit olması gerekir; metronomsuz yavaş çalışma çoğu zaman düzensiz bir tempoya dönüşür ve sorunu gizler.
Metronomun kullanılmadığı yer icradır. Serbest tartımlı bölümler, uzun havalar, taksim sonrası girişler ve rubato kullanılan cümleler metronomla çalışılmaz. Bu ayrımın kursiyer tarafından bilinmesi gerekir.
Şan derslerimizde teknik çalışmalarda metronom düzenli olarak kullanılır ve ulaşılan tempolar kayda geçirilir. Eser çalışmasında ise metronom yalnız zor bölümlerin çözülmesinde devreye girer.