Eşlikle çalışmak için kulaklık kullanmak pratiktir; altyapı net duyulur ve ortamın yankısı devre dışı kalır. Ancak kulaklık aynı zamanda kursiyerin kendi sesini duymasını zorlaştırır ve bu bir risk üretir.
Riskin mekanizması şudur: kendi sesini yeterince duymayan bir kursiyer şiddeti farkında olmadan artırır. Bu, perde kaymasına ve erken yorgunluğa yol açar. Sahne monitörlerinde görülen aynı sorunun ev ortamındaki karşılığıdır.
Çözüm tek kulaklıktır. Bir kulak açık bırakıldığında kursiyer hem eşliği hem kendi sesini duyar. Bu düzen profesyonel kayıt oturumlarında da yaygın olarak kullanılır.
İkinci çözüm ses düzeyini düşürmektir. Eşlik yüksek geldiğinde ses onunla yarışır; eşlik kısıldığında kursiyer kendi sesini daha net duyar ve şiddeti doğal düzeyde tutar.
Kulaklığın yararlı olduğu yerler de vardır. Ritim ve tempo çalışmasında, armonik zemini duymakta ve kayıt sırasında geri besleme sesini önlemekte vazgeçilmezdir. Sorun aracın kendisi değil kullanım biçimidir.
Şan derslerimizde eşlikle çalışma düzeni kursiyerle birlikte ayarlanır. Tek kulaklık kullanımı ve eşlik düzeyinin ayarı, entonasyon çalışmasının parçası olarak ele alınır.