Şan eğitiminin ilk yılında dağar seçimi teknik bir karardır. Kursiyerin hevesi çok sayıda eser çalışmak yönündedir; oysa az sayıda eseri derinlemesine çalışmak teknik gelişmeyi belirgin biçimde hızlandırır.
Alışılmış ölçü ilk yıl için sekiz ile on iki eser arasındadır. Bu sayı içinde farklı güçlükte ve farklı karakterde eserler bulunur: iki üç kısa İtalyan eseri, iki üç Türkçe eser, birkaç halk müziği ya da popüler eser ve bir iki teknik açıdan zorlayıcı parça.
Dil seçiminde İtalyanca öne alınır. Ünlüler açık ve kararlıdır, sözcükler çoğunlukla ünlüyle biter ve ünsüz kümeleri seyrektir; bu, dilin tekniğin önüne engel koymamasını sağlar. Türkçe eserler ise anlamın doğrudan anlaşılması nedeniyle anlatım çalışmasına elverir.
Eserlerin ses alanı sınırlı tutulur. Vaccai'nin 1832 tarihli metodunda derslerin bir buçuk oktavla sınırlandırılması bu mantığa dayanır; orta bölgenin gelişimi öne alınır ve tiz sınırla uğraşmak sonraya bırakılır.
Eserlerin bir bölümü dönem sonunda bırakılır, bir bölümü kalıcı dağara girer. Kalıcı dağar, kursiyerin her an söyleyebileceği eserlerden oluşur ve zamanla genişler; bu liste sahne ve seçme durumlarında doğrudan işe yarar.
Şan derslerimizde ilk yılın dağarı kursiyerin ses tipine ve hedefine göre birlikte kurulur. Her eser için amaç belirtilir: hangisi teknik, hangisi anlatım, hangisi dil çalışması için programda yer alır.