Kursiyerlerin çoğu ilerlemeyi duyguyla değerlendirir: bugün iyiydi, dün kötüydü. Bu değerlendirme günün koşullarına fazla bağlıdır ve uzun vadede yanıltıcıdır. Ölçülebilir birkaç başlığın kayda geçirilmesi daha güvenilir bir tablo verir.
Birinci ölçüt ses alanıdır: rahatça çıkılan en tiz ve inilen en kalın perde. Bu iki sınır her ay ölçüldüğünde alanın genişleyip genişlemediği görülür. Ölçüm rahat sınır üzerinden yapılır, zorlayarak ulaşılan perdeler sayılmaz.
İkinci ölçüt nefes süresidir: bir cümlenin kaç vuruş boyunca taşınabildiği. Bu ölçüm metronomla yapılır ve desteğin gelişimini doğrudan gösterir.
Üçüncü ölçüt temiz kalınan en yüksek tempodur. Belirli bir çeviklik alıştırmasının hangi tempoya kadar temiz kaldığı kaydedilir; bu sayı çeviklik gelişiminin en somut göstergesidir.
Dördüncü ölçüt dayanıklılıktır: bir oturumda kaç kez baştan sona söylenebildiği ve yorgunluğun ertesi güne taşınıp taşınmadığı. Bu ölçüt dağar seçiminde de belirleyicidir.
Şan derslerimizde bu dört başlık dönem boyunca düzenli olarak kaydedilir. Kursiyer kendi ilerlemesini eğitmenin değerlendirmesinden bağımsız olarak izleyebilir hâle gelir.